Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

ΜΙΑ ΝΕΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ


Μια νέα ισορροπία βρίσκεται σε εξέλιξη. Μια νέα κυβερνητική έκφραση στην Ελλάδα, κάνει εφικτά τα ανέφικτα. Και αυτό ενοχλεί.Ενοχλεί πολλά συμφέροντα,  ξένα και ντόπια, που είχαν μάθει σε υποτακτικούς στην κυβέρνηση και όχι σε υπερασπιστές εθνικής πολιτικής και συμφερόντων.
Ένα λεπτό παζλ  διεθνών σχέσεων και κινήσεων εξυφαίνεται, Φαίνεται ότι εδώ υπάρχει σχέδιο. Και αυτό είναι σημαντικό.

Από την μεγαλόφωνη παρέμβαση Ομπάμα μέχρι την διακριτική διαθεσιμότητα βοηθείας των Ρώσων, και στην μεγαλειώδη συγκέντρωση των podemos στην Ισπανία ,είναι εμφανές ότι ξεδιπλώνονται τα μέσα και τα όπλα. Αυτή η  εβδομάδα  διεθνών επαφών Βαρουφάκη και Τσίπρα είναι καθοριστική στην προετοιμασία του καμβά πάνω στον οποίο θα εξυφανθούν οι εξελίξεις που οδηγούν στο Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου.

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Η ΝΙΚΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 25Ης ΓΕΝΑΡΗ



Αυτή νίκη αντιπροσώπευε μιας σειρά από  αξίες και και έφερνε μαζί της νοήματα , συγκινήσεις , υποσχέσεις.
Ο  καθένας από εμάς που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ  δεν σημαίνει ότι είναι οργανωμένος εκεί. Και αυτό είναι το ΣΠΟΥΔΑΙΟ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ απόκτησε την ουσιαστική επιβεβαίωση ενός λαϊκού κινήματος που το εμπιστεύθηκαν τόσοι πολλοί, για να ΑΛΛΑΞΕΙ τα πράγματα.
Κάτι που μας πάει πολύ πίσω στην ιστορία. Και εμένα μόνο το ΕΑΜ μου θυμίζει -τηρουμένων φυσικά των αναλογιών.
Λυπάμαι , για άλλη μια φορά, για την στάση του ΚΚΕ, που για μια ακόμη φορά έχει δέσει τα μάτια του με το μαντήλι της ορθοδοξίας και αρνείται να δει τα όσα διακυβεύονται σήμερα. Στέρεισαι με αυτή τη στάση  την Ελλάδα και τους αγώνες γενεών από μια εκλεγμένη Κυβέρνηση της Αριστεράς. Ήδη η ιστορία το έκρινε για μια ακόμη φορά.
Τώρα ήρθε η ώρα να σταθούμε στο πλάι της κυβέρνησης, με κάθε τρόπο, στηρίζοντας και ελέγχοντας αν θέλετε συνάμα, για να την υποστηρίξουμε σε αυτή τη δύσκολη επόμενη μέρα. Ήδη το ευρωπαϊκό και ανθελληνικό  κατεστημένο έδειξε τα δόντια του. Ας μην επιτρέψουμε να συμβεί μια ανατροπή από τις αντιλαϊκές δυνάμεις.

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

ΤΙ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΟ "ΚΛΕΙΣΙΜΟ" ΤΗΣ ΕΡΤ

Στις 11 Ιουνίου 2013 άκουσα τον «κυβερνητικό εκπρόσωπο»  Σίμο Κεδίκογλου, να ανακοινώνει ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσε την ΕΡΤ. Και στις 11:15μμ της ίδιας μέρας η κυβέρνηση «κατέβασε» τους διακόπτες: το σήμα όλων των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών διεκόπη. Ένα μαύρο ήταν πια  στην οθόνη μας και μια σιωπή στα ακουστικά του ραδιοφώνου μας όταν προσπαθούσα και εγώ όπως εκατομμύρια Έλληνες στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο να δούμε ή ακούσουμε ένα τηλεοπτικό ή ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ.
Αυτή η απίστευτα αντιδημοκρατική και τυραννική απόφαση και τρόπος εφαρμογής της, σηματοδοτεί πολλά. Θεωρώ υποχρέωση μου να επισημάνω τα πλέον σημαντικά 7 σημεία για εμένα:
1.   Η ΕΡΤ είναι δημόσιο αγαθό . Και όχι προσωπική περιουσία του κάθε Σαμαρά, Κεδίκογλου και οποιουδήποτε που από το θεσμικό του ρόλο έχει δυνατότητα να ελέγχει την ΕΡΤ. Η απόφαση του κλεισίματος με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, η οποία παρακάμπτει  τη δημοκρατία και το κοινοβούλιο, δείχνει ότι αυτή που την χρησιμοποιούν όχι μόνο δεν αρέσκονται στη δημοκρατία, αλλά  την θεωρούν  μάλλον ενοχλητική για τα δικά τους μέτρα και σταθμά. . «Δεν υπάρχει σκληρότερη τυραννία από εκείνη που διενεργείται κάτω από τη σκιά των νόμων και τα προσχήματα της δικαιοσύνης»_ Μοντεσκιέ

2.   Το κλείσιμο της ΕΡΤ και το «μαύρο» στο σήμα της, η απόλυση των 2.700 εργαζομένων της, δεν αφορά μόνο στους απολυθέντες και στην αντισυνταγματική διαδικασία με την οποία απολύθηκαν, αλλά στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Και για αυτό η αντίδραση των Ελλήνων στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο ήταν άμεση και καταδικαστική. 2 στους 3 Έλληνες καταδικάζουν και διαφωνούν με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Και μέσα από αυτή την αντίδραση  καταδικάζουν και την πολιτεία αυτής της αντιδημοκρατικής  κυβέρνησης. Και να θυμόμαστε τη ρήση του Πυθαγόρα: «Στα χρόνια της τυραννίας ο λαός είναι ένα σκουλήκι που επιτρέπει να τον ποδοπατούν. Στα χρόνια της δημοκρατίας είναι ένας αρκούδας που καταβροχθίζει τους ηγέτες του».
3.    Τα λογικά επιχειρήματα  που μπορούμε να διατυπώσουμε φυσικά είναι τεράστια και δεν  μπορούν  να απαντηθούν, αυτά όμως δεν προβληματίζουν τους τυράννους και τους υποστηρικτές τους. Αυτοί έχουν μάθει να λειτουργούν με το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» άσχετα του αν αυτό το καταδικάζουν. Για αυτό και οι σύμμαχοι τους είναι οι νεοναζιστές που το ασπάζονται και το επιδιώκουν. «Σε φυσικό επίπεδο η δικτατορία αντιπροσωπεύεται από το συρματόπλεγμα. Σε διανοητικό επίπεδο από τις κεραίες των τηλεοράσεων». _ Τοσκάνι
4.   Η διεθνής καταδίκη ενάντια  σε αυτή την απόφαση , ήταν ένα από τα πράγματα που οι τύραννοι δεν υπολόγισαν. Ο διασυρμός της Ελλάδας  μας απασχολεί. Ο προσωπικός τους διασυρμός καθόλου αφού τον επέλεξαν. Όμως ποιος θα πληρώσει τη ζημιά που γίνεται στην εικόνα της Ελλάδας; Κάποτε τη ζημιά πρέπει να την πληρώνουν αυτή που την προκαλούν. «Η ανάγκη είναι η πρόφαση για κάθε παραβίαση της ελευθερίας. Είναι το πρόσχημα των τυράννων, η κραυγή των σκλάβων»-Πιτ Ουίλιαμ
5.   Το επιχειρηματικά προφανές και εδώ αγνοείται. Επικαλέστηκαν οι τύραννοι ότι η επιχείρηση έπεσε έξω , ήταν ζημιογόνα και πολλά άλλα λανθασμένα και άμεσα καταπίπτοντα. Όμως εδώ θέλω να θέσω ένα ρητορικό ερώτημα. Όταν μια επιχείρηση πέφτει έξω, η διοίκηση της είναι πετυχημένη; Τόσο ώστε να επιλέγεται να είναι επικεφαλής και στην εταιρία που θα αντικαταστήσει αυτή που έκλεισε; Τόσο ώστε εκείνοι που τόσα χρόνια διόριζαν εργαζόμενους, παρέμβεναν στον τρόπο λειτουργίας και διόριζαν τις διοικήσεις, να μην έχουν καμία νομική και οικονομική ευθύνη; Δεν ξέρω κανενός είδος καπιταλισμού που να ανέχεται αυτή την φοβερή αρχή περί επιχειρηματικής ευθύνης; Μόνο στην τυραννία ως μορφή πολιτεύματος μπορεί να συμβαίνουν αυτά. «Από όλες τις ανθρώπινες τυραννίες, αυτή που καταπιέζει την ανθρώπινη σκέψη είναι η χειρότερη»-Ντίκενς
6.   Είναι πραγματικά πρωτοφανής η αλαζονεία με την οποία οι κυβερνώντες  και οι ευνοούμενοι άρα υποστηρικτές τους  μιλούν για το ότι θα γίνει έτσι , επειδή αυτοί έτσι θέλουν. Και όσοι δεν συμφωνούν με αυτά που θέλουν και κάνουν είναι τελικά «εχθροί» της πατρίδας. «Είναι ένα από τα προνόμια της τυραννίας, να κάνει και να λέγει ό,τι θέλει»_ Σοφοκλής
7.    Ισοδύναμο της «μαύρης οθόνης», δεν υπάρχει πουθενά  στην ιστορία της παγκόσμιας δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Ισοδύναμα της ενέργειας αυτής όμως είναι γεμάτα στην ιστορία των τυράννων. «Οι τύραννοι αλλάζουν, η τυραννία δεν αλλάζει» _ Λακονταίρ
Μιχάλης Μαυροβουνιώτης
ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ…ΚΙ ΑΣ ΤΟΥΣ ΤΡΕΛΑΙΝΕΙ


Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΕΛΛΑΔΑ-ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ VIDEO ΑΠΟ ΙΣΠΑΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ

Δεν χρειάζονται λόγια, και πιστεύω ούτε καν μετάφραση.Ας το κάνουμε πρώτο σε διάδοση.Μιλά με τον καλύτερο τρόπο για την ιστορία μας, και την κληρονομία μας. Αυτή την κληρονομία που όσο και αν προσπαθούν οι εσωτερικοί και εξωτερικοί ανθέλληνες, δεν πρόκειται να σβήσει, ούτε να μειωθεί η συμβολή της. Γιατί αυτό που είναι σήμερα, η γλώσσα οι τέχνες οι επιστήμες, ο αθλητισμός, η παιδεία έχει τις βαθιές του ρίζες στην Ελλάδα

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΑΣ ΟΦΕΙΛΕΙ



Σε αυτή μας την παρουσίαση ενός τεράστιου ΕΘΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ δεν μπορούμε να εξαντλήσουμε στα πλαίσια μιας ανάρτησης αυτό το ζήτημα  Ούτε καν να το αναδείξουμε όπως του πρέπει. Αλλά να κάνουμε κοινωνούς όσους περισσότερους  φίλους αναγνώστες με την προτροπή να to  διαβάσουν, να το μεταδώσουν και να ενταχθούν και αυτοί σε μια προσπάθεια εθνικής διεκδίκησης.

Ίσως αποτελεί όχι μόνο το μεγαλύτερο όπλο μας σήμερα απέναντι στην ιστορική επανόρθωση των όσων ο λαός τράβηξε και εξακολουθεί να τραβά  αλλά και ένα από τα λίγα σημεία που ΠΡΕΠΕΙ να μας ενώσει ΟΛΟΥΣ, ασχέτως κομματικών και εν γένει πολιτικών διαχωριστικών γραμμών. Γιατί το εθνικό συμφέρον είναι πάνω  από οτιδήποτε άλλο.

Σε αυτή την μεγάλη παρουσίαση υπάρχουν 3 ξεχωριστά μέρη:
1)Άρθρο που δημοσιεύθηκε σε Γερμανικά ΜΜΕ 
2) 'Άρθρο από το Έθνος της Κυριακής
3) Συνέντευξη του Μανόλη Γλέζου στο tvxs.gr

 Και φυσικά η πηγή των νέων και ειδήσεων είναι η ιστοσελίδα του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών


________________________________________________________________________________

 Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΧΡΩΣΤΑΕΙ 300 ΔΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

«37 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό είναι το ποσό που η Γερμανία έδωσε στην Ελλάδα, μέσα από το σχέδιο σωτηρίας του ευρώ. Το ποσό είναι ελάχιστο σε σχέση με τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ που οι Έλληνες θα ήθελαν να εισπράξουν από τους Γερμανούς.
Αυτό τον αριθμό ο κάθε Έλληνας μαθητής τον γνωρίζει. Είναι αυτά που χρωστάει η Γερμανία στην Ελλάδα ως αποζημίωση για τις καταστροφές και τις θηριωδίες κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου» γράφει χαρακτηριστικά το εβδομαδιαίο γερμανικό περιοδικό Stern.
Ακόμα προσθέτει πως : «Αυτός ο αριθμός επανεμφανίζεται τακτικά στις ελληνικές εφημερίδες και αποτελεί το σύνολο όλων των αποζημιώσεων που διεκδικεί η Ελλάδα, μεταξύ των οποίων και 70 δισεκατομμύρια ευρώ τόκοι»
Το δημοσίευμα του Stern το οποίο αναπαρήγαγε το γαλλικό ειδησεογραφικόsite Slate.fr, είδε το φως της δημοσιότητας μετά την απόρριψη από το Βερολίνο στο ενδεχόμενο να καταβάλλει η χώρα μας πολεμικές αποζημιώσεις για την περίοδο της ναζιστικής κατοχής. Μάλιστα επισημαίνεται πως δεν υπάρχει, κάποια συζήτηση επί του θέματος ανάμεσα στις δύο χώρες, ενώ δεν έχει γίνει καμία επίσημη επαφή. 
«Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θεωρεί ότι έπειτα από πολλές δεκάδες χρόνια, το θέμα των αποζημιώσεων έχει χάσει το νόημα του», δήλωσε εκπρόσωπος του Υπουργείου εξωτερικών της Γερμανίας στην καθιερωμένη κυβερνητική ενημέρωση.
Παράλληλα, πρόσθεσε για το θέμα «Για εμάς, δεν τίθεται το θέμα αυτό και θα ήθελα να προσθέσω ότι δεν γνωρίζω για καμία σχετική συζήτηση, καμία επαφή μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδος».
Επιπρόσθετα ο εκπρόσωπος του Υπουργείου , επεσήμανε: «Η Γερμανία έχει αναλάβει την ευθύνη για το παρελθόν της. Το κάναμε πάντα στην διάρκεια των περασμένων δεκαετιών και αποδείξαμε με διάφορους τρόπους ότι λαμβάνουμε το παρελθόν αυτό σοβαρά υπόψη μας. Το ίδιο ισχύει και για τη ναζιστική κατοχή της Ελλάδας στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου». Πρόσφατο δημοσίευμα στη γερμανική έκδοση των “Financial Times” ανέφερε εξάλλου ότι οι Έλληνες διεκδικώντας τις γερμανικές αποζημιώσεις προσπαθούν να βάλλουν χέρι στα «χρήματα των άλλων».
Μάλιστα , η εφημερίδα αναρωτιέται «τι έκαναν οι Έλληνες τα χρήματα των αποζημιώσεων , για τα οποία αποφαίνεται ότι τα διαχειρίστηκαν πλημμελώς».
«Πριν από δύο χρόνια, μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας όλα ήταν ξεκάθαρα: ο τότε Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει στην “FrankfurterAllgemeine Zeitung”, ότι οι αποζημιώσεις «παραμένει ανοιχτό ερώτημα, όμως δεν τίθεται στην ημερήσια διάταξη, καθώς αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε εντελώς διαφορετικά προβλήματα».
Η επαναφορά του ζητήματος από το Υπουργείο Οικονομικών «λίγο πριν την έκθεση της τρόικας «, για τη γερμανική εφημερίδα σημαίνει ότι « η Ελλάδα προσπαθεί να βελτιώσει τα οικονομικά της». Όμως η Γερμανία έχει  ήδη καταβάλλει αποζημιώσεις για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. «Μόνο που τα χρήματα δεν έφθασαν ποτέ στον παραλήπτη τους», υποστηρίζει.
Το δημοσίευμα επικαλείται τον καθηγητή Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας, Χάιντς Ρίχτερ, ο οποίος υποστηρίζει ότι αποζημιώσεις έχουν καταβληθεί πολλές φορές. «Αμέσως μετά τον [πόλεμο, η Γερμανία ενέκρινε την  αποστολή 30.000 τόνων βιομηχανικών αγαθών προς τη Ελλάδα. Δέκα χιλιάδες τόνοι φορτώθηκαν σε βρετανικά πλοία με κατεύθυνση την Ελλάδα. Δεν έφτασαν ωστόσο ποτέ», λέει ο Χάιντς Ρίχτερ. «Τα υπόλοιπα σκούριαζαν επί 2 χρόνια στο λιμάνι του Αμβούργου μέχρι που πουλήθηκαν στους Βρετανούς. Τα χρήματα δεν έφτασαν  ποτέ στην Αθήνα. Το 1953 η Βόννη χορήγησε 200 εκ. μάρκα επενδυτική βοήθεια προς την Ελλάδα, ένα είδος κεκαλυμμένης αποζημίωσης χωρίς ωστόσο να την αναγνωρίσει ως τέτοια. Τέλος η Ελλάδα έλαβε 115 εκ. μάρκα ως επανορθώσεις για τις θηριωδίες των ναζί. Και αυτά τα χρήματα όμως χάθηκαν» προσθέτει.
Προς τι τότε η ανακαίνιση του θέματος αναρωτιέται η εφημερίδα. «Λόγω της πίεσης των δανειστών για απολύσεις 150.000 δημοσίων υπαλλήλων», δίνουν την απάντηση οι Finacial Times Deutscland.
ΠΗΓΗ:ΗΜΕΡΗΣΙΑ 24/08/2012

_________________________________________________________________________________

ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ

30.05.2012
Η Ελλάδα διατηρεί κάθε δικαίωμα διεκδίκησης για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που υποχρεώθηκε να καταβάλλει στους δυνάστες της. Το θέμα του κατοχικού δανείου παραμένει πάντα ανοικτό  και σήμερα το ύψος της οφειλής ανάγεται σε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ, αναλόγως του τρόπου υπολογισμού.
Μόνο από την πρώτη αποτίμηση που έγινε  μετά τον πόλεμο , από την Τράπεζα της Ελλάδος, φαίνεται ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε 4,5 εκατ. χρυσές λίρες Αγγλίας.
Στο  Έθνος της Κυριακής  δημοσιεύτηκαν ντοκουμέντα για το καταναγκαστικό δανεισμό όταν με πιστόλι στον κρόταφο οι κατακτητές υποχρέωσαν την σκλαβωμένη Ελλάδα ,που αντιμετώπιζε το φάσμα της πείνας, να χρηματοδοτήσει την διαβίωση των δυνάμεων κατοχής.

Στο φως τα  πρακτικά του δανείου

Πρόκειται για τα πρακτικά της δανειακής σύμβασης όταν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί στη Συνδιάσκεψη της Ρώμης μόνοι τους αποφάσισαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να τους δανείσει… για τη διαβίωση των στρατευμάτων τους. Μια ακόμα ιδιαίτερα σημαντική πτυχή είναι η επίσημη αναγνώριση του δανεισμού από τις ίδιες τις κατοχικές αρχές οι οποίες είχαν ξεκινήσει την αποπληρωμή …καταβάλλοντας μάλιστα τις πρώτες 19 δόσεις, όπως προκύπτει από έγγραφα που παρουσιάζει ο κ.Τάσος Ηλιαδάκης, πολιτειολόγος και καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας , τα οποία αποτυπώνουν με λεπτομέρειες τη διαδικασία του αναγκαστικού δανεισμού.

Το ξέχασαν

Το δάνειο υπεγράφη με όλους τους τύπους, η Ελλάδα πλήρωνε αναγκαστικά αλλά και οι Γερμανοί σύμφωνα με την πρόβλεψη άρχισαν να ξεπληρώνουν τις οφειλές τους. Ύστερα βέβαια το χρέος … 'έπεσε στη λήθη της ιστορίας και το κατοχικό δάνειο ουδέποτε αποπληρώθηκε..
«Από το 1941 η Ελλάδα βίωνε έναν τρομακτικό λιμό. Ακόμα και ο διαβόητος υπουργός προπαγάνδας των ναζί  ο Γκέμπελ έγραφε στο ημερολόγιο του για την Ελλάδα όπου η «πείνα έχει καταστεί ενδημική νόσος».
Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση». Το Λονδίνο είχε κηρύξει στην Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα ε στόχο να πλήξει την οικονομία του Άξονα, αλλά και να υποκινήσει στην Ελλάδα την αντίσταση.
Ο υποσιτισμός απασχολούσε τους Γερμανούς στο μέτρο που αυτός μπορούσε να υποκινήσει λαϊκές αναταραχές. Παράλληλα και ο Μουσολίνι πίεζε τον Χίτλερ να μειώσει τις δαπάνες κατοχής στην Ελλάδα και η κυβέρνηση Τσολάκογλου διαμαρτυρόταν για τα υπέρογκα έξοδα κατοχής» σημειώνει ο κ.Τάσος Ηλιαδάκης συγγραφέας αποκαλυπτικών έργων και βιβλίων για τα γεγονότα της εποχής.
«Το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομικής Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων στη Ρώμη, από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι τον Μάρτιο 1942. Ο οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ’ Αγκοστίνι, πρότεινε τη συμβιβαστική λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέραν των εξόδων κατοχής, αναλήψεις των Δυνάμεων κατοχής να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο αυτής προς την Γερμανία και την Ιταλία».
Στις 14.3.1942 τερματίζεται η Συνδιάσκεψη της Ρώμης με την υπογραφή και του κατοχικού δανείου. ΤΗ σύμβαση υπέγραψαν οι πληρεξούσιοι της Ιταλίας και της Γερμανίας στην Ελλάδα αντίστοιχα Γκίτζι και Άλντενμπουργκ. Στους άμεσα ενδιαφερόμενους στην Ελλάδα, η συμφωνία ανακοινώθηκε εννέα ημέρες μετά.
Σύμφωνα με αυτήν: Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δις δρχ. ποσό το οποίο θα κατανέμεται εξίσου μεταξύ των δύο Δυνάμεων Κατοχής (άρθρο 2).
Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται ως δάνειο στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας σε δραχμές άτοκες (άρθρο 3).
Η επιστροφή των δανειακών αναλήψεων θα γίνει αργότερα (άρθρο 4).
Η συμφωνία ισχύει αναδρομικά από 1.1.1942 (άρθρο 5).

Η πρώτη τροποποίηση

Όταν το 1,5 δις. δρχμ τον μήνα έγινε 8 δις εν μια νυκτί. «Ήταν συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, που επιβάλλεται στην Ελλάδα. Δηλαδή είναι αναγκαστικό δάνειο. Υπόχρεος καταβολής του είναι η Ελληνική Κυβέρνηση ξαι όχι η Τράπεζα Της Ελλάδος (ΤτΕ). Επομένως ο νόμιμος διεκδικητής του είναι η ελληνική κυβέρνηση. Το ύψος των συνολικών αναλήψεων και πότε αυτές θα σταματήσουν δεν προσδιορίζονται. Οι αναλήψεις γίνονται κατά μήνα και δεν προσδιορίζεται ούτε το ύψος των άνω του 1,5 δις.δρχμ ποσού, ούτε το για πόσους μήνες θα έπαιρναν αυτά οι Αρχές Κατοχής», εξηγεί ο κ.Ηλιαδάκης. «Η χρέωση θα γίνεται σε δραχμές. Οι δραχμές όμως αυτές αντιστοιχούσαν σε εντελώς καθορισμένο ποσό μάρκων που ήδη είχαν απαιτήσει οι Γερμανοί από την ΤτΕ η οποία υποχρεώνεται «όπως ρυθμίζει κατά τοιούτον τρόπον την επάρκειαν του χαρτονομίσματος εις δραχμάς ώστε να εξασφαλισθή μηνιαίως, δια τας ανάγκας του γερμανικού στρατού, ποσον 25εκ. μάρκων». Επομένως η απαίτηση είναι σε μάρκα και το 1,5 δις δρχ, της συμφωνίας της Ρώμης  δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα 25 εκ. μάρκα».
Ο αδηφάγος πληθωρισμός όμως εξανέμιζε το ποσό του 1,5 δις. Δρχ. και τελικά η συμφωνία από 2 Δεκεμβρίου 1942 θα τροποποιηθεί «κοινή συναινέσει».
Έτσι το 1,5 δις. Δρχ. θα γίνει 8δις. Τα οποία θα αναπροσαρμόζονται με  κινητή τιμαριθμική κλίμακα από τα αγαθά που κατονομάζει. Επομένως τα άνω των 8 δις.δρχ, ποσά, όπως αυτά προσδιορίζονται από την τροποποίηση , θα χρεώνονται ως δάνειο. Τα δανεικά ποσά που ήδη έχουν πάρει όπως και αυτά που θα πάρουν μέχρι την 31.3.1943, θα αρχίσουν να εξοφλούνται από τον Απρίλιο του 1943 με δόσεις.
Συνεπώς το αρχικό αναγκαστικό δάνειο μεταπίπτει σε κανονικό συμβατικό δάνειο και τα ποσά είναι σε σταθερό νόμισμα. «Τα δανειακά ποσά σταματούν την 1.4.1943, οπότε αρχίζει η άτοκος επιστροφή τους. Επειδή οι δανειακές αναλήψεις δεν σταμάτησαν, αν και πραγματοποίησαν δέκα εννέα επιστροφές (19), οπότε και σταμάτησαν την καταβολή των υπολοίπων. Από τότε το δάνειο καθίσταται έντοκο λόγω υπερημερίας» , υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης για την περίοδο που οι ναζί πλήρωναν μεν τις δόσεις του χρέους τους, αλλά έπαιρναν  αναγκαστικά όλο και περισσότερα.

Η 2η τροποποίηση

386,4 δις.δρχ οικειοποιήθηκαν οι κατακτητές.
Όπως λέει ο κ.Ηλιαδάκης , ακλούθησε και δεύτερη τροποποίηση που έγινε στις 18.5.1943. «Οι αρχές Κατοχής επανήλθαν στις δίχως όριο αναλήψεις προκαταβολών και ο πρωθυπουργός Ι.Ράλλης θα διαμαρτυρηθεί και θα ζητήσει να σταματήσει η έκδοση χαρτονομίσματος. Έξι ημέρες μετά οι Αρχές Κατοχής προχώρησαν σε δεύτερη αναπροσαρμογή σύμφωνα με την οποία καταργείται ο περιορισμός του ανωτάτου ορίου προκαταβολών, δηλαδή 8δις. Δρχ, κατά μήνα και αλλάζει η βάση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των εξόδων κατοχής», υπογραμμίζει ο  κ.Ηλιαδάκης και συνεχίζει « Με την κατάργηση του ορίου οι Αρχές Κατοχής μπορούσαν κατά βούληση να χαρακτηρίζουν το μεγαλύτερο μέρος ως έξοδα κατοχής και το μικρότερο ως δάνειο. Τόσο η δεύτερη όσο και η τρίτη τροποποίηση που θα ακολουθήσει επιτείνουν τη μετατροπή του δανείου από αναγκαστικό σε συμβατικό, που ήδη είχε γίνει με την πρώτη τροποποίηση». Το διάστημα αυτό οι κατακτητές θα πάρουν από την Τράπεζα της Ελλάδος 386,4 δις. Δρχ. και μετά τον Σεπτέμβριο του 43 όταν συνθηκολόγησε η Ιταλία, οι Γερμανοί θα αυξήσουν τις αναλήψεις των δανειακών προκαταβολών κατά το μερίδιο της Ιταλίας, το οποίο βεβαίως οικειοποιούνται.

Η επιστροφή των οφειλομένων

Η Γερμανία αποφεύγει να κάτσει στο τραπέζι.
Το αναγκαστικό δάνειο που κατέβαλε η Ελλάδα αποτελεί μια ξεχωριστή πτυχή εκτός από τις γενικές επανορθώσεις που διεκδικεί η χώρα μας, τη λεηλασία προσωπικών περιουσιών και την αποζημίωση για το ολοκαύτωμα χιλιάδων χωριών.
Το δάνειο δηλαδή, δεν αποτελεί ούτε επανόρθωση, ούτε αποζημίωση.
«Πολύ ορθώς η Ελλάδα εξ αρχής διαχώριζε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις – αποζημιώσεις και ως εκ τούτου η διεκδίκηση του δεν πρέπει να εμπλέκεται  με αυτές» λέει ο κ.Ηλιαδάκης.
«Οι ναζί ουδέποτε αμφισβήτησαν το δάνειο. Αντίθετα το αναγνώριζαν ως συμβατικό δάνειο και άρχισαν την αποπληρωμή του. Σύμφωνα με τον Ξ. Ζολώτα, ο ίδιος ο Χίτλερ το είχε αναγνωρίσει. Επίσης, τόσο ο Γερμανός οικονομικός πληρεξούσιο Νέστλερ όσο και ο γενικός πληρεξούσιος Άλντενμπουργκ το αναγνώριζαν ως δανεική οφειλή και έδωσαν το, κατά άποψη τους, ύψος της.

Η απαίτηση

Η Ελλάδα εξαρχής απαίτησε την επιστροφή του, το οποίο διαχώριζε από τιε επανορθώσεις. Αυτή η θέση πρόβαλλε σταθερά από το 1945 τόσο σε διεθνείς διασκέψεις όσο και απευθείας προς τη Δ.Γερμανία και μετά το 1990 την Ομοσπονδιακή Γερμανία. Συνολικά το διεκδίκησε 12 φορές ή περίπου κάθε πέντε χρόνια.
Η Γερμανία μετακατοχικά ουδέποτε το αμφισβήτησε, όπως δε προκύπτει από διπλωματικά έγγραφα, ο καγκελάριος Έρχαρντ είχε δεσμευθεί για την επαναδιαπραγμάτευση μετά την επανένωση της Γερμανίας. Όμως συστηματικά απέφευγε και αποφεύγει με την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων να το συζητήσει».

Στα γερμανικά επιχειρήματα περιλαμβάνονται

Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953 (αναστέλλει την καταβολή των επανορθώσεων- αποζημιώσεων μέχρι την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης από τη Γερμανία).
Από το δάνειο παραιτήθηκε το 1958  ο Καραμανλής. Ο τελευταίος το διέψευσε και η γερμανική πρεσβεία με ρηματική της διακοίνωση τον Μάρτιο του 1967 αναίρεσε το επιχείρημα. Παρόλα αυτά η Γερμανία το επανέλαβε το 1990.
Ύστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. Όμως μετά το 1990 απέδιδε αποζημιώσεις στη Ρωσία, στην  Πολωνία και το 1997 στην Τσεχοσλοβακία.
«Το μόνο που δηλώνουν τα επιχειρήματα αυτά είναι η έλλειψη επιχειρημάτων. Πολύ δε περισσότερο όταν η κατοχική Γερμανία, παρόμοιο με το ελληνικό είχε πάρει από τη Γιουγκοσλαβία και την Πολωνία και στις όποιες το επέστρεψε το 1956 και το 1971.
Σύμφωνα με την πρώτη τροποποίηση, οι δανειακές αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής έπρεπε να αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943.
Πράγματι η Γερμανία από τον Αύγουστο του 1943 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944  κατέβαλε δεκαννιά (19) επιστροφές για το κατοχικό δάνειο, συνολικού ποσού 85,09 τρις δρχ» αποκαλύπτει ιο κ. Ηλιαδάκης. «Τα δανειακά ποσά που διεκδίκησε η Ελλάδα όπως κι αυτά που αναφέρει η ΤτΕ είναι καθαρή δανειακή οφειλή δηλαδή από τις συνολικές δανειακέ αναλήψεις έχουν αφαιρεθεί οι επιστροφές.
Δεν πρέπι να ξεχνάμε ότι το δάνειο από άτοκο μετέπεσε σε έντοκο λόγω υπερημερίας και επομένως έχουμε ανατοκισμό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι για την επανόρθωση της κατοχικής ζημιάς η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946… Μετά την κατοχή αυτό το ποσό θα αναζητούσε σε εξωτερικό …  δανεισμό για να κλείσει τις πληγές του πολέμου».

Επανορθώσεις

«Να δώσουμε τη μάχη για τη δικαίωση των θυμάτων»
Είναι ανάγκη να κινητοποιηθεί η Ελληνική Πολιτεία, κυβέρνηση, κόμματα, οργανώσεις για το εθνικό θέμα των επανορθώσεων, μέχρι την τελική δικαίωση των θυμάτων και της παρτίδας». Αυτό το μήνυμα που απέστειλαν α μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης ων Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα (ΜΜ.της συγγραφής του άρθρου)».
«Το θέμα παραμένει ανοικτό « σημειώνει το μέλος του Συμβουλίου Δαμιανός Βασιλειάδης που έχει οργανώσει δίκτυο υποστηρικτών του ελληνικού αιτήματος και στην ίδια την Γερμανία.
Σύμφωνα με εισήγηση του κ.Βασιλειάδη, εκτός του κατοχικού δανείου, οι οφειλές της Γερμανίας αφορούν τις επανορθώσεις για τις καταστροφές των υποδομών κατά τη διάρκεια της κατοχής που ανέρχονται σε 7,1 δις δολάρια του 1938.
«Αυτές σύμφωνα με επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδος , υπολογίζονται έως τους νόμιμους τόκους (με το ελάχιστο επιτόκιο του 3% σε τιμές του 1938 υπερβαίνουν σήμερα το 1 τρις ευρώ , τρεις φορές περίπου πάνω από το δημόσιο χρέος)», σημειώνει ενδεικτικά. Ανοικτή πληγή παραμένουν οι αποζημιώσεις στα θύματα 100 Ολοκαυτωμάτων από τα οποία τα 89 με 56.225 νεκρούς.

Εκκρεμότητα

Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με αφορμή το Δίστομο, εκκρεμεί η διένεξη Γερμανίας και Ιταλίας για το προνόμιο της ετεροδικίας, εάν δηλαδή τα ιταλικά δικαστήρια έχουν το δικαίωμα να επιδικάζουν αποζημιώσεις σε θύματα της ναζιστικής θηριωδίας.
Στην Ιταλία κατέφυγαν και δικαιώθηκαν τα θύματα του Διστόμου προκειμένου να εκτελεστεί η απόφαση του Αρείου Πάγου που προβλέπει κατάσχεση Γερμανικών περιουσιακών στοιχείων. Η Γερμανία επιθυμεί να μην εκδικάζονται ανάλογες υποθέσεις στα κράτη που υπέστησαν τη λαίλαπα των ναζί παρά μόνα αρμόδια όργανα είναι τα γερμανικά δικαστήρια…
Στις αρχές του 2011 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε αίτημα παρέμβασης στη δίκη με την προοπτική να εκθέσει τα επιχειρήματα της αναφορικά με την υπόθεση και το θέμα της ετεροδικίας με σκοπό τη δικαίωση τν θυμάτων.
«Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει αποζημιωθεί από την Γερμανία, ενώ όλες οι άλλες χώρες έχουν αποζημιωθεί», σημειώνει ο κ. Βασιλειάδης που δεν παραλείπει να κάνει αναφορά για αρχαιολογικούς θησαυρούς που λεηλατήθηκαν από μουσεία και παράνομες ανασκαφές και δεν έχουν επιστραφεί.
(ΠΗΓΗ: http://anti-ntp.blogspot.com/2011/04/blog-post_9554html_
_________________________________________________________________________________

Μ.Γλέζος: Να μας δώσουν οι Γερμανοί αυτά που μας οφείλουν 

7:11, 21 Νοε 2012 | tvxsteam

tvxs.gr/node/111700



«Έχω πει επανειλημμένως ότι αυτή η υπόθεση του χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα, πρέπει να περάσει στα χέρια του ελληνικού λαού. Πρέπει να δημιουργηθούν οργανώσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι οποίες θα διεκδικούν το δίκαιο. Αυτό που δικαιούμαστε. Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από το δίκαιό μας. Δεν επαιτούμε. Απαιτούμε και αξιώνουμε να μας δώσουν οι Γερμανοί αυτά που μας οφείλουνε, και που τα έχουν δώσει σε όλα τα άλλα κράτη εκτός από την Ελλάδα!» ο ήρωας της Εθνικής Αντίστασης Μανόλης Γλέζος, εξηγεί στην Κρυσταλία Πατούλη και το tvxs, όλα τα ζητήματα γύρω από το χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα, με αφορμή το νέο του βιβλίο«Και ένα μάρκο να ήταν…».
Μ.Γλ.: Το κίνητρο που με οδήγησε να γραφτεί το βιβλίο είναι η επικαιροποίηση του θέματος και μία σύγχυση που υπάρχει γύρω από τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Κρ.Π.: Δηλαδή; 

Μ.Γλ.: Δεν είναι ξεκαθαρισμένο απολύτως το θέμα. Κατά τη γνώμη μου, ένα τμήμα του πληθυσμού της χώρας γνωρίζει, αλλά ένα άλλο, που είναι και το μεγαλύτερο, δεν το γνωρίζει.
Γιατί μας οφείλει η Γερμανία, και τι ακριβώς μας οφείλει είναι η μία πλευρά. Καιτο γιατί δεν μας τα έχει δώσει ως τώρα, είναι η άλλη πλευρά.
Ας εξετάσουμε πρώτα το θέμα «Τί μας οφείλει η Γερμανία;».
Επειδή όμως, υπάρχουν προβλήματα ορολογίας εδώ, και γίνεται αρκετή σύγχυση, πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε.
Όταν ένα κράτος νικήσει ένα άλλο κράτος, όλα εκείνα τα υλικά που σχετίζονται με τα θέματα της διεξαγωγής του πολέμου, κατάσχονται, και δικαιωματικά, σύμφωνα με τους διεθνής νόμους, ανήκουν στο κράτος – κατακτητή.
Δηλαδή, ότι συλληφθεί, για παράδειγμα, από το κράτος που κάνει την κατοχή μιας χώρας, σχετικά με τα όπλα που θα βρει από το στρατό που θα κατακτήσει, αλλά και τα όπλα που βρίσκονται στα εργοστάσια ή στις αποθήκες του κράτους, ή και ένα εργοστάσιο κατασκευής πυρομαχικών ή όπλων, όλα αυτά θεωρούνται λάφυρα πολέμου, και δεν έχουν σχέση με τα προβλήματα των οφειλών που συζητάμε τώρα.
Εν ολίγοις, ότι βρήκαν οι Γερμανοί σε όπλα ή σε πυρομαχικά από τις ελληνικές αποθήκες ή από εργοστάσια που παρήγαγαν πυρομαχικά (όπως το περίφημο Μπαρουτάδικο), ήταν λάφυρα πολέμου και δικαιωματικά ανήκουν στον κατακτητή, οπότε, δεν υπολογίζονται στα θέματα των οφειλών προς το άλλο κράτος, από τη στιγμή που λήγει ένας πόλεμος. Δεν συζητάμε, λοιπόν, γι’ αυτά και πρέπει να διαλυθεί η σύγχυση που υπάρχει σχετικά με αυτό το θέμα.
Οι οφειλές τις Γερμανίας προς την Ελλάδα, είναι δύο κατηγοριώνΟφειλές προς το Δημόσιο και οφειλές προς τους πολίτες. Είναι, μία διαχωριστική γραμμή, η οποία πρέπει ευκρινώς να την ξεκαθαρίσουμε.
Τις οφειλές προς το Δημόσιο τις ονομάζουμε γενικά «επανορθώσεις» και τις άλλες «αποζημιώσεις προς τους πολίτες».
Οι «επανορθώσεις», που είναι το κύριο θέμα, δημιουργήθηκαν από τη στιγμή που η Γερμανία επενέβη στην οικονομία της χώρας μας, και άρπαξε, λήστεψε, και στην ουσία την κατέστρεψε.
Τα μέτρα, λοιπόν, που πήρε τότε η κυβέρνηση της Γερμανίας, ο κατοχικός στρατός, είναι τα εξής:
Μόλις μπήκε μέσα ο γερμανικός στρατός, ακολουθούσε ένα συνεργείο οικονομολόγων που είχε σχεδιάσει από πριν, το τι θα κάνει στην Ελλάδα. Και το πρώτο μέτρο τους ήταν:
Το 51%  όλων των μετοχών, όλων των κρατικών επιχειρήσεων (των λεγόμενων ΔΕΚΟ) και όλων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων, εμπορικών και βιομηχανικών και όλων των τραπεζών, αμέσως να περνάνε στα χέρια των γερμανών.
Όπως είναι γνωστό από την οικονομία, ακόμα και το 15% των μετοχών να έχει κάποιος σε μία επιχείρηση, κανονίζει όλη την επιχείρηση. Εδώ, όμως, δεν πρόκειται για το 15%. Πρόκειται για το 51%!
Οπότε, γίνεται αντιληπτό, ό,τι όλη η οικονομία της χώρας πέρασε στα χέρια των Γερμανών. Αυτό, είναι μια πρώτη ληστεία.
Και πάμε σε μία δεύτερη ληστεία:
Αναβίωσαν την Οθωμανική «δεκάτη» και την εφάρμοσαν όσο μπορούσαν καλύτερα: Το 10% της αγροτικής παραγωγής υποχρεωτικά περνούσε αμέσως στα χέρια τους, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. 
Μια τρίτη ληστεία, ήταν η εξής:
Υπήρχε μία διάταξη της Χάγης, που έλεγε ότι ο λαός μιας χώρας ο οποίος έχει κατακτηθεί, υποχρεούται να διατρέψει τον στρατό κατοχής. Το 1907, όμως, ύστερα από επεμβάσεις ανθρωπιστικών οργανώσεων τέθηκε μία ακροτελεύτια φράση, η οποία έλεγε: «Εάν δύναται»Δηλαδή, να τους διατρέφει, αλλά, εάν δύναται!
Για να δούμε, λοιπόν, αυτό το «εάν δύναται», εδώ στην Ελλάδα:
Το εκστρατευτικό σώμα της στρατιάς του Βίλχεμ Φον Λιστ που κατέκτησε τη χώρα, το αποτελούσαν 500.000 στρατός. Ακολούθησαν και 250.000 του στρατού της Ιταλίας που ήταν στην Αλβανία, οπότε σύνολο ήταν 750.000. Ακολούθησε και το πρώτο σώμα στρατού της Βουλγαρίας, που ήταν 60.000, και φτάνουμε στο σύνολο 810.000 στρατού!
Ήταν δυνατόν ο ελληνικός λαός να διαθρέψει 810.000 στρατό; Και επιπλέον, όλων αυτών, υποχρεώθηκε μόνο η Ελλάδα, κατ’ εξαίρεση όλων των άλλων εθνών που είχαν κατακτήσει οι Γερμανοί, να διατρέφει και το εκστρατευτικό σώμα της Γερμανίας που πολεμούσε στην Αφρική (για το οποίο αγνοώ τον ακριβή αριθμό του).
Άρα, δεν μπορούσε να πληρώσει αυτή την υποχρέωση. Δεν ήταν δυνατόν. Και γι’ αυτό οι Γερμανοί, που ήταν πάντοτε νομότυποι και ήθελαν να είναι εντάξει με τους νόμους της Χάγης, άρα και με το «εάν δύναται», έκαναν (μαζί με τους Ιταλούς, βέβαια) τον εξής… λογαριασμό:
Ότι είναι παραπάνω (κάτι που οι ίδιοι το καθόριζαν) από το «εάν δύναται», μετατρέπεται σε δάνειο της Ελλάδαςπρος τη Γερμανία και την ΙταλίαΚατ’ αυτόν τον τρόπο, δημιουργήθηκε και το αναγκαστικό δάνειο.
Μία άλλη σύγχυση που υπάρχει, είναι αυτό που λέγεται ότι οι Γερμανοί κατέσχεσαν τον χρυσό που υπήρχε στην Τράπεζα της Ελλάδος. Αυτό είναι λάθος.
Η κυβέρνηση της 4ης Αυγούστου, πήρε όλο το χρυσό(δεν άφησε ούτε μια ουγγιά!), μαζί με την ντροπή της, φεύγοντας προς τη Μέση Ανατολή, μετά Αφρική και μετά Αγγλία.
Αντ’ αυτού, τί βρήκε όμως η Γερμανία;
Βρήκε όλα τα κέρματα τα ασημένια, τα νικέλινα, τα χάλκινα, κλπ., τα οποία τα κατέσχεσε, τα έλιωσε, και πήρε γύρω στους 77 τόνους χαλκό19 τόνους νικέλιο, 9 τόνους ασήμι και διάφορα άλλα πολύτιμα, και για όλα αυτά μας έδωσε 109 χρυσές λίρες Αγγλίας, για να μην… έχουμε παράπονο ότι δεν μας πληρώνει!
Άλλο πράγμα που έκανε:
Όλοι οι Γερμανοί στρατιώτες, ήταν εφοδιασμένοι με το πλαστό κατοχικό χαρτονόμισμα, το οποίο, συνήθως, ήταν πενηντάρικο. Με αυτό το πενηντάρικο έτρωγαν στα εστιατόρια, πήγαιναν στα καφενεία, αγόραζαν ότι ήθελαν από τα περίπτερα, έμπαιναν γενικά στα καταστήματα, αγόραζαν και πλήρωναν με αυτά τα «λεφτά».
Οι Έλληνες, λοιπόν, δεν καταλάβαιναν τι έγραφαν τα γοτθικά γράμματα, έβλεπαν μόνο τον αριθμό «50» και καταλάβαιναν ότι είναι ένα πενηντάρικο. Την άλλη μέρα που πήγαν στις Τράπεζες για να εισπράξουν την αντιστοιχία του σε δραχμές, το πήραν οι υπάλληλοι της Τράπεζας, και ανέλαβαν τα ανώτερα κλιμάκια, για να δουν τι είναι ακριβώς αυτό το χαρτονόμισμα, δηλαδή, τι αντιπροσωπεύει.
Τους είχαν πει, τότε, απ’ ότι θυμάμαι, ότι ένα μάρκο αντιστοιχούσε σε μία δραχμή. Εξέτασαν, λοιπόν, το τραπεζογραμμάτιο για να δούνε ποια τράπεζα το έχει εκδώσει. Έγραφε επάνω, ότι το έχει εκδώσει η Reichs Credit Kassensheine, ένα κρατικοπιστωτικό ίδρυμα.
Ανοίξανε, λοιπόν, τον κατάλογο των τραπεζών, και δεν αναφερότανε στον κατάλογο των τραπεζών,το Reichs Credit Kassensheine, δηλαδή, αυτό το συγκεκριμένο κρατικοπιστωτικό ίδρυμα.
Επίσης, ούτε υπογραφή υπουργού οικονομικών υπήρχε, αλλά ούτε και υπογραφή του τραπεζίτη που εξέδωσε αυτό το τραπεζογραμμάτιο.
Υπήρχε μονάχα, ένας κόκκινος αριθμός, ο οποίος ήταν ο αύξων αριθμός του συγκεκριμένου τραπεζογραμματίου. 
Αυτό το γεγονός, λοιπόν, ήταν μία πρώτη ληστεία όλου του Ελληνικού πληθυσμού με αυτά τα πλαστά τραπεζογραμμάτια.
Η δεύτερη μορφή ληστείας ήταν η ακόλουθη:
Πήγαινε στο περίπτερο ένας Γερμανός φαντάρος, για παράδειγμα, και αγόραζε, με αυτό το πλαστό τραπεζογραμμάτιο, ένα πακέτο τσιγάρα που έκαναν 6 δραχμές και ζητούσε και τα ρέσταΈπαιρνε, δηλαδή, και ρέστα σε ελληνικές δραχμές!
Γι αυτό το θέμα, είναι καταγεγραμμένο από Έλληνες συγγραφείς και ένα χαρακτηριστικό επεισόδιο:
Πήγε ένας Γερμανός σε ένα κουρείο, ξυρίστηκε, και μόλις τράβηξε το πλαστό πενηντάρικο να πληρώσει, του είπε ο κουρέας: «Δωρεάν! Στο χαρίζω!». Έφυγε ο φαντάρος, και οι θαμώνες που ήταν στο κουρείο αναρωτήθηκαν: «Γιατί τον έδιωξες και δεν πληρώθηκες;». Και τότε ο κουρέας τους απάντησε: «Ε, όχι να πληρώνουμε και τα κερατιάτικα!». Διότι, και θα τον ξύριζε και θα τον πλήρωνε!

Πάμε τώρα, στην τρίτη μορφή ληστείας, με το πλαστό χαρτονόμισμα:
Η κυβέρνηση της κατοχής, είχε να αντιμετωπίσει το εξής πρόβλημα:
Απ’ όλα τα χαρτονομίσματα που κυκλοφορούσαν, δεν ήταν μονάχα το ελληνικό, δεν ήταν μόνο αυτό το πλαστό γερμανικό, ήταν και το γνήσιο το γερμανικό, ήταν και η ιταλική λιρέτα η ψεύτικη, όπως και η ιταλική λιρέτα η αληθινή. Επίσης, ήταν και το βουλγαρικό λέβα, αλλά και το αλβανικό χαρτονόμισμα.
Είπε, λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση στους Γερμανούς, ότι, δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα με όλα αυτά. Θα πρέπει κατά κάποιον τρόπο να δεχτείτε να αποσύρετε το χαρτονόμισμα (το πλαστό). Και τότε οι Γερμανοί απάντησαν: Ναι, να το αποσύρουμε, αλλά θα το πληρώσετε. Θα το αγοράσετε! Η αγορά αυτή, κόστισε στην Ελλάδα, γύρω στις 530.000 χρυσές λίρες Αγγλίας!
Κάντε τώρα το λογαριασμό:
Μας έδωσαν 109 χρυσές λίρες Αγγλίας για τα νομίσματα, και για όλη τη ληστεία που έκαναν με το πλαστό χαρτονόμισμα, μας υποχρέωσαν σε χειρότερης μορφής ληστεία, έναντι 530.000 χρυσών λιρών Αγγλίας.
Πέρα από αυτά, βέβαια, υπήρχαν και οι επιτάξεις.
Συναντούσαν για παράδειγμα κάποιον με ένα ποδήλατο; Τον σταματούσαν και του έλεγαν: Κατάσχεται, πάρε ένα χαρτί και στο τέλος του πολέμου, έλα να το πάρεις πίσω. Το ίδιο γινόταν με μουλάρια, με άλογα, με μοτοσυκλέτες, με σπίτια, με ότι τους άρεσε. Έκαναν κατάσχεση π.χ. σε ένα σπίτι, το καλύτερο σπίτι του κάθε χωριού, της κάθε κωμόπολης, για να μείνει ο στρατός ή ένας αξιωματικός. Αυτά τα γεγονότα είναι πασίγνωστα.
Για όλα αυτά, συνήλθε η δεκαεννιαμελής διασυμμαχική επιτροπή, στο Παρίσι, το 1946, και κατελόγισε ότι η Γερμανία πρέπει να δώσει στην Ελλάδα (πέρα από εκείνα που ζητούσε η ίδια η Ελλάδα), 7 δισεκατομμύρια 100 εκατομμύρια δολάρια, αγοραστικής αξίας του 1938.
Αυτό, σύμφωνα με στοιχεία που μας έδωσε η Τράπεζα Ελλάδος για να κάνουμε την παραβολή, και μας έκανε η ίδια την παραβολή, ισοδυναμεί με 108 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς τους τόκους. Αυτά είναι η οφειλή των επανορθώσεων για τη ζημιά που προκάλεσαν στην οικονομία της Ελλάδας.
Δεν το αποφασίσαμε εμείς αυτό το ποσόν. Οι Σύμμαχοι αποφάσισαν να το πληρώσουν οι Γερμανοί. Το ίδιο αποφάσισαν να πληρώσουν και οι άλλες χώρες του άξονα, δηλαδή, η Ιταλία και η Βουλγαρία, οι οποίες ήταν οι χώρες που κατέκτησαν την Ελλάδα. Αυτές οι δύο χώρες τα πλήρωσαν.
Η Γερμανία, όμως, δεν έχει πληρώσει. Και το ερώτημα που προβάλει, αβίαστα, είναι: Θα βλέπανε ποτέ οι Βούλγαροι φασίστες και οι Ιταλοί φασίστες την Ελλάδα, εάν δεν την κατακτούσε η Γερμανία;
Με ποιο δικαίωμα, αυτοεξαιρείται η Γερμανία και δεν πληρώνει;
Επίσης, να σημειώσω ότι έχει πληρώσει όλες τις άλλες χώρες για τις επανορθώσεις που της κατελόγισε η διασυμμαχική επιτροπή του Παρισιού, και δεν έχουν πληρώσει μόνο την Ελλάδα. Κι αυτό το χρέος τους, είναι μόνο για τις επανορθώσεις! Για την καταστροφή της οικονομίας της χώρας μας, που εξήγησα ήδη.

Κρ.Π.: Για το αναγκαστικό δάνειο; 

Μ.Γλ.: Συνήψαν με άλλες δύο χώρες, αναγκαστικά δάνεια, με την Γιουγκοσλαβίακαι την Πολωνία, τις οποίες και εξόφλησαν, αλλά δεν έχουν εξοφλήσει ακόμα την Ελλάδα.
Από αυτό το αναγκαστικό δάνειο, οι Γερμανοίπλήρωσαν μόνο δύο δόσεις στην Ελλάδα, και αυτό είναι και μία αναγνώριση πως όντως υπάρχει αυτό το δάνειο.
Αυτά, είναι ως προς το Δημόσιο. Αλλά, ως προς το Δημόσιο,συμπεριλαμβάνονται και οι αρχαιολογικοί θησαυροί τους οποίους έχει αρπάξει και βέβαια δεν έχει επιστρέψει. Παρεμπιπτόντως, αναφέρω ότι συνάντησα υπουργό εξωτερικών της χώρας μας, ο οποίος αγνοούσε αυτό το θέμα.

Και προχωρώ με τις άλλες οφειλές, προς τους πολίτες:

Δηλαδή, για τις κατασχέσεις και για τις καταστροφές που έχουν υποστεί, όπως και για τα θύματα των ολοκαυτωμάτων. Αυτές είναι οι αποζημιώσεις στα θύματα. Αυτή η ορολογία χρησιμοποιείται.
Όπως είναι γνωστό με την τελευταία απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης που δεν μπαίνει στην ουσία του θέματος, και αφήνει το ζήτημα να το λύσουν με διακρατικές συμφωνίες τα εμπλεκόμενα στις υποθέσεις αυτές, κράτη, το θέμα είναι πολιτικό. Και φυσικά τίποτα δεν μας έχει δώσει!
Όλα τα παραπάνω τα διαπραγματεύομαι στο βιβλίο μου «Και ένα μάρκο να ήταν…». Ο τίτλος υπονοεί, ότι και ένα μάρκο να ήταν, έπρεπε να πληρώσει η Γερμανία για να μην επαναληφθούν στο μέλλον, τα ανοσιουργήματα, τα οποία διέπραξαν ως Γ’ Ράιχ. Να τα πληρώσει, ως εγγύηση, δηλαδή.
108 δισεκατομμύρια ευρώ είναι οι επανορθώσεις, και54 δισεκατομμύρια ευρώ είναι το αναγκαστικό δάνειο.
Το ερώτημα που προκύπτει, και θέλω να ολοκληρώσω με αυτό, είναι:
Για ποιο λόγο η Γερμανία δεν τα δίνει;
Οι κυβερνήσεις τις Ελλάδας, δεν τα διεκδίκησαν. Όμως, δεν παραιτήθηκαν και ποτέ -όπως μας έχουν πει επανειλημμένως- από τα δικαιώματα μας, αλλά και δεν τα αξίωσαν ποτέ.
Το δικαιολογητικό ήταν, ότι έπρεπε να είναι η διεθνής συγκυρία τέτοια ώστε… και οι συνθήκες να το επιτρέπουν ώστε… να γίνει εφικτή η πραγματοποίηση. Τέλος πάντων, ας αφήσουμε τα διπλωματικά κόλπα… οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν αξίωσαν από τη Γερμανία να μας πληρώσει αυτά που μας οφείλει.

Κρ.Π.:  Η οφηλέτρια χώρα, όμως, η Γερμανία; 

Μ.Γλ.: Το ερώτημα που προκύπτει είναι ένα:
Μας μισούν οι σημερινές κυβερνήσεις της Γερμανίας, επειδή με το έπος του ’40-’41, η Ελλάδα συνέτριψε τον μύθο του αήττητου άξονα; Μας μισούν οι γερμανικές κυβερνήσεις, διότι ανατρέψαμε όλα τα σχέδια του Χίτλερ, και πήρε άλλο δρόμο ο πόλεμος; Ο πόλεμος της ήττας του ναζισμού;
Μας μισούν οι Γερμανικές κυβερνήσεις –είναι κάτι σκληρό αυτό που θα πω- διότι, εάν σήμερα δεν βρίσκεται κάτω από ναζιστικό καθεστώς η σημερινή Γερμανία, και έχει ένα καθεστώς δημοκρατίας (αυτό που θέλει, δικαίωμα δικό της), και γι αυτό δεν εξοφλεί αυτά που οφείλει απέναντι στην Ελλάδα;
Αυτά είναι τα ερωτήματά μου. Και αυτά τα γράφω στο βιβλίο, το οποίο είναι αναλυτικό, και παράλληλα με έναν μεγάλο αριθμό ντοκουμέντων για όλα όσα υποστηρίζω, και γι αυτόν τον λόγο το θεώρησα αναγκαίο, αλλά και για να λυθεί η όποια σύγχυση.
Διότι δεν υπάρχει καμία συμφωνία, ούτε non paper από πλευράς της Ελλάδας, ότι παραιτούμαστε της διεκδίκησης αυτής της οφειλής της Γερμανίας προς τη χώρα μας.
Κρ.Π.: Οι Έλληνες πολίτες τι πρέπει να κάνουν προς την κατεύθυνση της διεκδίκησης της εξόφλησης αυτού του χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα; 

Μ.Γλ.: Έχω πει επανειλημμένως ότι αυτή η υπόθεση του χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα, πρέπει να περάσει στα χέρια του ελληνικού λαού.
Πρέπει να δημιουργηθούν οργανώσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι οποίες θα διεκδικούν το δίκαιο. Αυτό που δικαιούμαστε. Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από το δίκαιό μας. Δεν επαιτούμε. Απαιτούμε και αξιώνουμε να μας δώσουν οι Γερμανοί αυτά που μας οφείλουν. Και που τα έχουν δώσει σε όλα τα άλλα κράτη εκτός από την Ελλάδα!
Ως Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, προτείναμε στον ελληνικό λαό να κηρύξει μποϊκοτάζ στα γερμανικά προϊόντα. Και το αποδέχτηκαν αμέσως οι δικηγορικοί σύλλογοι της Ελλάδας, οι ιατρικοί σύλλογοι και το Τεχνικό Επιμελητήριο. Και γι αυτό το λόγο, εφόσον το πρότειναν τρεις βασικοί φορείς του ελληνικού λαού, είπαμε ότι θα πρέπει να το αποδεχτεί και ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Και επιμένουμε.
Επίσης, 60 βουλευτές του Σύριζα θα φέρουν το θέμα στη Βουλή, έχουν υποβάλει τα σχετικά έγγραφα, για να γίνει η συζήτηση όπου υποχρεωτικά πρέπει να πάρουν μέρος όλα τα κόμματα για να πουν την άποψή τους, και έχουμε προτείνει επίσης, τον σχηματισμό διακομματικής επιτροπής στη Βουλή, προς την διεκδίκηση του ίδιου θέματος.
Αν κάποιοι Έλληνες, θέλουν να λειτουργήσουν αυτόνομα, πέραν δηλαδή του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, δεν υπάρχει καμία αντίρρηση, αφού το θέμα είναι να παλεύουν για το θέμα αυτό, μέσω οποιουδήποτε πλαισίου ή μη.
Υπάρχει ήδη οργάνωση του λαού σε όλη την Ελλάδα, έχουν σχηματιστεί επιτροπές σε πάρα πολλά μέρη της χώρας μας (στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στην Καλαμάτα, στην Κρήτη, κλπ), όπου έχει αρχίσει η διεκδίκηση. Εκατοντάδες Δήμοι έχουν πάρει αποφάσεις ομόφωνες, γύρω από το θέμα. 
Επιδιώκουμε να γίνει κτήμα ολόκληρου του ελληνικού λαού και να αγωνιστεί σύσσωμος ο ελληνικός λαός.-
__________